बायबलमधील न्यायाची संकल्पना बहुआयामी आहे, ज्यामध्ये योग्य-अयोग्य ओळखण्याची मानवी जबाबदारी, न्याय टिकवून ठेवण्याचा दैवी अधिकार आणि न्यायदिन म्हणून ओळखला जाणारा अंतिम अंत्यकाळातील हिशोब यांचा समावेश होतो. जुन्या आणि नव्या करारातील शिकवणींमध्ये रुजलेला हा न्याय, देवाचे नीतिमत्व, दयेचे महत्त्व आणि मानव, देवदूत व स्वतः जगासहित संपूर्ण सृष्टीच्या उत्तरदायित्वाची आठवण करून देतो. हा दस्तऐवज बायबलमधील प्रमुख वचनांना विचारांच्या तार्किक श्रेणीमध्ये संघटित करतो, जो न्यायाच्या मानवी पैलूंपासून दैवी तत्त्वे, विश्वासणाऱ्यांची भूमिका आणि अंतिम अंत्यकाळातील घटनांपर्यंत प्रगती करतो. केवळ धर्मग्रंथातील स्रोतांवर आधारित ही रचना, न्यायाला वर्तमान नैतिक मार्गदर्शक आणि भविष्यातील दैवी वास्तव म्हणून कसे चित्रित केले आहे, हे समजून घेण्यासाठी एक व्यापक अभ्यास साधन प्रदान करण्याचा उद्देश ठेवते. वचने संदर्भ आणि मजकुरासह (मुख्यतः इंग्लिश स्टँडर्ड व्हर्जनमधून, एनआयव्ही किंवा त्याच्या पर्यायी आवृत्त्यांसाठी टीपांसह) सादर केली आहेत, ज्यामुळे कोणतीही वगळणूक होणार नाही आणि जिथे कल्पना समान आहेत तिथे परस्पर संदर्भांना वाव मिळेल.
लेवीय १९:१५: न्यायाचा विपर्यास करू नका; गरिबांशी पक्षपात करू नका किंवा धनिकांचा पक्षपात करू नका, तर आपल्या शेजाऱ्याचा न्यायाने निःपक्षपातीपणे न्याय करा.
नीतिसूत्रे ३१:९: बोला आणि न्यायाने न्याय करा; गरीब व गरजूंच्या हक्कांचे रक्षण करा.
मत्तय ७:१-५: इतरांचा न्याय करू नका, म्हणजे तुमचाही न्याय केला जाणार नाही. कारण तुम्ही जो न्याय कराल, त्याच न्यायाने तुमचा न्याय केला जाईल आणि ज्या मापाने तुम्ही मोजाल, त्याच मापाने तुम्हाला मोजले जाईल. तुझ्या भावाच्या डोळ्यातील कुसळ तुला दिसते, पण तुझ्या स्वतःच्या डोळ्यातील ओंडका तुझ्या लक्षात का येत नाही? किंवा तुझ्या स्वतःच्या डोळ्यात ओंडका असताना, तू आपल्या भावाला ‘मला तुझ्या डोळ्यातील कुसळ काढू दे,’ असे कसे म्हणू शकतोस? अरे ढोंगी माणसा, आधी तुझ्या स्वतःच्या डोळ्यातील ओंडका काढ, म्हणजे मग तुला तुझ्या भावाच्या डोळ्यातील कुसळ काढण्यासाठी स्पष्ट दिसेल.
मत्तय ७:२: कारण ज्या न्यायाने तुम्ही न्याय कराल, त्याच न्यायाने तुमचा न्याय केला जाईल आणि ज्या मापाने तुम्ही मोजाल, त्याच मापाने तुम्हाला मोजले जाईल.
लूक ६:३७-३८: न्याय करू नका, म्हणजे तुमचा न्याय केला जाणार नाही; दोष देऊ नका, म्हणजे तुम्हाला दोषी ठरवले जाणार नाही; क्षमा करा, म्हणजे तुम्हाला क्षमा केली जाईल; द्या, म्हणजे तुम्हाला दिले जाईल. उत्तम माप, दाबून, एकत्र हलवून, ओसंडून वाहणारे, तुमच्या मांडीवर ठेवले जाईल. कारण ज्या मापाने तुम्ही मोजाल, त्याच मापाने तुम्हाला परत मोजले जाईल.
योहान ७:२४: बाह्यरूपावरून न्याय करू नका, तर योग्य न्यायाने न्याय करा.
रोमकरांस पत्र २:१-३: म्हणून, हे मनुष्या, न्याय करणाऱ्या तुम्हा प्रत्येकाला काहीही सबब नाही. कारण दुसऱ्यावर न्यायनिवाडा करताना तुम्ही स्वतःला दोषी ठरवता, कारण तुम्ही, न्यायाधीश असून, स्वतःही अगदी तीच कृत्ये करता. आम्हांला माहीत आहे की, जी अशी कृत्ये करतात त्यांच्यावर देवाचा न्यायनिवाडा योग्य रीतीने होतो. हे मनुष्या, जे अशी कृत्ये करतात त्यांच्यावर न्यायनिवाडा करणारा आणि तरीही स्वतः ती कृत्ये करणारा तू, देवाच्या न्यायनिवाड्यापासून सुटशील असे तुला वाटते का?
रोमकरांस पत्र २:१: म्हणून, हे मनुष्या, न्याय करणाऱ्या तुम्हा प्रत्येकाला काहीही सबब नाही. कारण दुसऱ्यावर न्यायनिवाडा करताना तुम्ही स्वतःलाच दोषी ठरवता, कारण तुम्ही, न्यायाधीश असून, स्वतःही अगदी त्याच गोष्टी करता.
याकोब ४:११-१२: बंधूंनो, एकमेकांविरुद्ध वाईट बोलू नका. जो आपल्या भावाविरुद्ध बोलतो किंवा त्याचा न्याय करतो, तो नियमशास्त्राविरुद्ध वाईट बोलतो आणि नियमशास्त्राचा न्याय करतो. परंतु जर तुम्ही नियमशास्त्राचा न्याय करता, तर तुम्ही नियमशास्त्राचे पालन करणारे नव्हे, तर न्याय करणारे आहात. केवळ एकच नियमकर्ता आणि न्यायाधीश आहे, जो तारण करण्यास आणि नाश करण्यास समर्थ आहे. पण तुम्ही आपल्या शेजाऱ्याचा न्याय करणारे कोण?
मत्तय ६:१-३४: (न्याय टाळण्यासाठी गुप्तपणे नीतिमत्त्व आचरण्याविषयीचा विस्तृत परिच्छेद; महत्त्वाचा मुद्दा: लोकांनी पाहावे म्हणून त्यांच्यासमोर आपले नीतिमत्त्व आचरण्यापासून सावध राहा, कारण असे केल्यास स्वर्गातील तुमच्या पित्याकडून तुम्हाला कोणतेही प्रतिफळ मिळणार नाही...)
मत्तय ७:१२: म्हणून, इतरांनी तुमच्याशी जसे वागावे असे तुम्हाला वाटते, तसे तुम्हीही त्यांच्याशी वागा; कारण हेच नियमशास्त्र व संदेष्ट्यांचे वचन आहे.
लूक ६:३१-४२: (सुवर्ण नियम आणि न्यायनिवाडा; मुख्य मुद्दा: जसे तुम्हाला इतरांनी तुमच्याशी वागावे असे वाटते, तसे तुम्ही इतरांशी वागा... तू आपल्या भावाच्या डोळ्यातील कुसळ पाहतोस, पण स्वतःच्या डोळ्यातील ओंडका तुझ्या लक्षात का येत नाही?)
योहान ८:१-८: (व्यभिचार करताना सापडलेली स्त्री; टीप: तुमच्यापैकी जो कोणी निष्पाप आहे, त्यानेच तिच्यावर पहिला दगड फेकावा.)
रोमकरांस पत्र १२:१६-१९: एकमेकांशी सलोख्याने राहा. गर्विष्ठ होऊ नका, तर दीनदुबळ्यांची संगत करा. स्वतःच्या दृष्टीने कधीही शहाणे होऊ नका. कोणाचेही वाईटास वाईट परतफेड करू नका, तर सर्वांच्या दृष्टीने जे सन्माननीय आहे ते करण्याचा विचार करा. शक्य असल्यास, तुमच्या शक्तीनुसार, सर्वांबरोबर शांतीने राहा. प्रियजनांनो, कधीही स्वतः सूड घेऊ नका, तर ते देवाच्या क्रोधावर सोपवा... (NIV)
रोमकरांस पत्र १२:१९: प्रियजनांनो, तुम्ही स्वतः सूड घेऊ नका, तर ते देवाच्या क्रोधावर सोपवा; कारण असे लिहिले आहे की, “सूड माझा आहे, मीच परतफेड करीन,” असे प्रभू म्हणतो.
रोमकरांस पत्र १४:१-१३: (वादग्रस्त बाबींवर दोषारोप न करण्याविषयीचा संपूर्ण अध्याय; मुख्य मुद्दा: ज्याचा विश्वास कमकुवत आहे त्याला वादग्रस्त बाबींवरून भांडण न करता स्वीकारा... म्हणून आपण यापुढे एकमेकांविषयी दोषारोप करू नये...)
रोमकरांस पत्र १४:३-४: जो खातो त्याने न खाणाऱ्याचा तिरस्कार करू नये, आणि जो खात नाही त्याने खाणाऱ्याचा दोषारोप करू नये, कारण देवाने त्याचे स्वागत केले आहे. दुसऱ्याच्या सेवकाचा दोषारोप करण्याचा अधिकार तुम्हाला कोठून आला? तो आपल्या धन्यासमोरच उभा राहतो किंवा पडतो. आणि त्याला आधार दिला जाईल, कारण प्रभू त्याला उभे करण्यास समर्थ आहे.
रोमकरांस पत्र १४:१०-१२: तुम्ही आपल्या भावाचा दोष का काढता? किंवा तुम्ही, आपल्या भावाचा तिरस्कार का करता? कारण आपण सर्व देवाच्या न्यायसनासमोर उभे राहणार आहोत; कारण असे लिहिले आहे, “प्रभू म्हणतो, मी जिवंत आहे, प्रत्येक गुडघा माझ्यापुढे वाकेल आणि प्रत्येक जीभ देवाला कबूल करेल.” म्हणून आपल्यापैकी प्रत्येकजण देवाला स्वतःचा हिशोब देईल.
रोमकरांस पत्र १४:१०: तुम्ही आपल्या भावाचा दोष का काढता? किंवा तुम्ही आपल्या भावाचा तिरस्कार का करता? कारण आपण सर्वजण देवाच्या न्यायसनासमोर उभे राहणार आहोत.
रोमकरांस पत्र १४:१२-१३: तर मग आपल्यापैकी प्रत्येक जण देवाला स्वतःच्या कृत्यांचा हिशोब देईल. म्हणून आपण यापुढे एकमेकांचा न्यायनिवाडा करू नये, तर आपल्या भावाच्या मार्गात कधीही अडथळा किंवा अडचण निर्माण करू नये, असा निश्चय करावा.
रोम १४:१२: तर मग आपल्यापैकी प्रत्येक जण देवाला स्वतःचा हिशोब देईल.
१ करिंथकर ८:७-१३: (सदसद्विवेकबुद्धीविषयी आणि इतरांना अडखळू न देण्याविषयी; महत्त्वाचा मुद्दा: तथापि, हे ज्ञान सर्वांनाच नसते. परंतु काही जण, मूर्तींच्या पूर्वीच्या संगतीमुळे, मूर्तीला अर्पण केलेले अन्नच खातात आणि त्यांची सदसद्विवेकबुद्धी दुर्बळ असल्यामुळे ती अशुद्ध होते...)
गलतीकरांस पत्र ६:१-६: बंधूंनो, जर कोणी अपराधात सापडला, तर तुम्ही जे आध्यात्मिक आहात, त्यांनी त्याला सौम्यतेच्या वृत्तीने पुन्हा सरळ करावे. तुम्हीही मोहात पडू नये म्हणून स्वतःकडे लक्ष ठेवा... (NIV)
इफिसकरांस पत्र ४:२९: तुमच्या तोंडातून वाईट गोष्टी बाहेर पडू नयेत, तर केवळ अशाच गोष्टी बोलाव्यात ज्या इतरांना प्रोत्साहन देणाऱ्या, प्रसंगाला साजेशा आणि ऐकणाऱ्यांना कृपा देणाऱ्या असतील.
नीतिसूत्रे २:६-९: कारण परमेश्वर ज्ञान देतो; त्याच्या मुखातून ज्ञान आणि समज निघते; तो सरळमार्गी लोकांसाठी उत्तम ज्ञान साठवून ठेवतो; जे प्रामाणिकपणे चालतात त्यांचे तो संरक्षण करतो, न्यायाच्या मार्गांचे रक्षण करतो आणि आपल्या संतांच्या मार्गावर लक्ष ठेवतो. मग तुम्हाला नीतिमत्ता, न्याय आणि समता, म्हणजेच प्रत्येक चांगला मार्ग समजेल.
नीतिसूत्रे ३:२१-२३: माझ्या मुला, ह्या गोष्टींकडे दुर्लक्ष करू नकोस—तू सुज्ञता व विवेक बाळग; म्हणजे त्या तुझ्या जिवाचे जीवन व तुझ्या गळ्याचे शोभा वाढवणाऱ्या ठरतील. मग तू आपल्या मार्गावर सुरक्षितपणे चालशील आणि तुझे पाऊल अडखळणार नाही.
१ करिंथकर २:१४-१५: नैसर्गिक मनुष्य देवाच्या आत्म्याच्या गोष्टी स्वीकारत नाही, कारण त्या त्याला मूर्खपणाच्या वाटतात आणि त्या आत्मिक दृष्टीने ओळखल्या जात असल्यामुळे त्याला त्या समजत नाहीत. आत्मिक मनुष्य सर्व गोष्टींचा न्याय करतो, परंतु त्याचा न्याय कोणीही करू शकत नाही.
इब्री ४:१२: कारण देवाचे वचन जिवंत व प्रभावी आहे, कोणत्याही दुधारी तलवारीपेक्षा तीक्ष्ण आहे; ते आत्मा व देह, सांधे व मज्जा यांना भेदून अंतःकरणातील विचार व हेतू ओळखते.
इब्री ५:१२-१४: कारण या वेळेपर्यंत तुम्ही शिक्षक व्हायला हवे होते, तरी देवाच्या वचनांची मूलभूत तत्त्वे तुम्हाला पुन्हा शिकवण्यासाठी कोणाची तरी गरज आहे. तुम्हाला दुधाची गरज आहे, घन आहाराची नाही; कारण जो कोणी दुधावर जगतो, तो नीतिमत्त्वाच्या वचनात अकुशल असतो, कारण तो बालक असतो. परंतु घन आहार प्रौढांसाठी आहे, ज्यांनी सततच्या सरावाने चांगले आणि वाईट यांतील भेद ओळखण्याची आपली विवेकबुद्धी प्रशिक्षित केली आहे.
याकोब ३:१७: परंतु स्वर्गातून येणारे ज्ञान प्रथम शुद्ध, मग शांतीमय, सौम्य, विचार करण्यास सोपे, दयेने व चांगल्या फळांनी परिपूर्ण, निष्पक्ष आणि प्रामाणिक असते.
२ तीमथ्य ३:१४-१७: परंतु तू, जे शिकला आहेस त्यातच टिकून राहा... संपूर्ण शास्त्रवचन देवाच्या प्रेरणेने दिलेले आहे आणि ते शिकवण्यासाठी, दोष दाखवण्यासाठी, सुधारण्यासाठी आणि नीतिमत्त्वाचे शिक्षण देण्यासाठी उपयुक्त आहे... (NIV)
१ थेस्सलनीकाकर ५:२१-२२: पण सर्व गोष्टींची पारख करा; जे चांगले आहे ते धरून ठेवा. सर्व प्रकारच्या वाईट गोष्टींपासून दूर राहा.
१ योहान २:३-६: आणि जर आपण त्याच्या आज्ञा पाळतो, तर आपण त्याला ओळखतो हे आपल्याला कळते. जो कोणी म्हणतो की, “मी त्याला ओळखतो,” पण त्याच्या आज्ञा पाळत नाही, तो खोटारडा आहे आणि त्याच्यामध्ये सत्य नाही; परंतु जो कोणी त्याचे वचन पाळतो, त्याच्यामध्ये खरोखरच देवाची प्रीती पूर्ण झाली आहे. आपण त्याच्यामध्ये आहोत हे आपल्याला यावरून कळू शकते: जो कोणी म्हणतो की तो त्याच्यामध्ये राहतो, त्याने ज्या मार्गाने तो चालला त्याच मार्गाने चालले पाहिजे.
१ योहान ३:२३-२४: आणि ही त्याची आज्ञा आहे की, आपण त्याच्या पुत्र येशू ख्रिस्ताच्या नावात विश्वास ठेवावा आणि त्याने आपल्याला आज्ञा केल्याप्रमाणे एकमेकांवर प्रीती करावी. जो कोणी त्याच्या आज्ञा पाळतो तो देवामध्ये राहतो आणि देव त्याच्यामध्ये राहतो. आणि त्याने आपल्याला दिलेल्या आत्म्याद्वारे तो आपल्यामध्ये राहतो हे आपल्याला कळते.
१ योहान ४:१-१३: प्रियजनांनो, प्रत्येक आत्म्यावर विश्वास ठेवू नका, तर ते देवाकडून आहेत की नाही हे पाहण्यासाठी आत्म्यांची परीक्षा करा, कारण जगात पुष्कळ खोटे संदेष्टे बाहेर पडले आहेत... (आत्म्यांची परीक्षा आणि प्रेम यावर विस्तृत विवेचन).
१ करिंथकर ४:५: म्हणून वेळेआधी, म्हणजे प्रभू येण्याआधी, न्यायनिवाडा करू नका; तो आता अंधारात लपलेल्या गोष्टी उजेडात आणेल आणि अंतःकरणातील हेतू प्रकट करील. मग प्रत्येकाला देवाकडून त्याची प्रशंसा मिळेल.
१ करिंथकर ६:१-६: जेव्हा तुमच्यापैकी कोणाची दुसऱ्याविरुद्ध तक्रार असते, तेव्हा तो पवित्र जनांऐवजी अधर्मी लोकांसमोर खटला भरण्याचे धाडस करतो का? किंवा पवित्र जन जगाचा न्याय करतील हे तुम्हाला माहीत नाही का? आणि जर जगाचा न्याय तुम्ही करणार असाल, तर तुम्ही क्षुल्लक खटले चालवण्यास असमर्थ आहात का? आम्ही देवदूतांचा न्याय करणार आहोत हे तुम्हाला माहीत नाही का? मग या जीवनासंबंधीच्या बाबींचा न्याय तर कितीतरी अधिक! म्हणून जर तुमच्याकडे अशी प्रकरणे असतील, तर तुम्ही ती मंडळीत स्थान नसलेल्या लोकांसमोर का मांडता? मी हे तुमच्या लज्जेसाठी म्हणत आहे. असे असू शकते का की, भावांमधील वाद मिटवण्याइतका तुमच्यापैकी कोणीही शहाणा नाही, पण भाऊ भावाविरुद्ध खटला भरतो, आणि तोही अविश्वासू लोकांसमोर? (दस्तऐवजात NIV भिन्न रूप)
१ करिंथकर ६:१-५: तुमच्यापैकी कोणी, जेव्हा त्याच्या शेजाऱ्याविरुद्ध काही तक्रार असेल, तेव्हा पवित्र जनांसमोर न जाता अधर्मी लोकांसमोर जाण्याचे धाडस करतो का? किंवा पवित्र जन जगाचा न्याय करतील हे तुम्हाला माहीत नाही का? जर तुम्ही जगाचा न्याय करणार असाल, तर तुम्ही लहानातली लहान न्यायालये स्थापन करण्यास पात्र नाही का? आम्ही देवदूतांचा न्याय करणार आहोत हे तुम्हाला माहीत नाही का? मग या जीवनातील बाबींचा न्याय तर किती अधिक करणार? म्हणून, जर तुमच्याकडे या जीवनातील बाबी हाताळण्यासाठी न्यायालये असतील, तर तुम्ही मंडळीत ज्यांना काही किंमत नाही अशा लोकांना न्यायाधीश म्हणून नियुक्त करता का? मी हे तुमच्या लज्जेसाठी म्हणत आहे. तुमच्यामध्ये असा एकही ज्ञानी माणूस नाही का, जो आपल्या बांधवांमध्ये निर्णय देऊ शकेल?
१ करिंथकर ११:३१: परंतु जर आपण स्वतःचा खरा न्याय केला असता, तर आपला न्याय झाला नसता.
१ करिंथकर ९:२७: परंतु मी माझ्या शरीराला शिस्त लावतो व त्याला नियंत्रणात ठेवतो, यासाठी की इतरांना उपदेश केल्यानंतर मी स्वतः अपात्र ठरू नये.
स्तोत्र ९८:९: परमेश्वरासमोर, कारण तो पृथ्वीचा न्याय करण्यासाठी येतो. तो जगाचा न्यायाने आणि लोकांचा न्यायाने न्याय करील.
यशया ५४:१७: तुमच्याविरुद्ध तयार केलेले कोणतेही शस्त्र यशस्वी होणार नाही, आणि न्यायासाठी तुमच्याविरुद्ध उठणाऱ्या प्रत्येक जिभेला तुम्ही प्रत्युत्तर द्याल. हा परमेश्वराच्या सेवकांचा वारसा आहे आणि माझ्याकडून त्यांचे समर्थन आहे, असे परमेश्वर म्हणतो.
दानीएल ७:९-१०: मी पाहिले, तेव्हा सिंहासने मांडलेली होती आणि अनादी देव आपल्या आसनावर बसला होता; त्याचे वस्त्र बर्फासारखे शुभ्र होते आणि त्याच्या डोक्याचे केस शुद्ध लोकरीसारखे होते; त्याचे सिंहासन अग्निमय ज्वाळांचे होते; त्याची चाके जळत्या अग्नीची होती. त्याच्यासमोरून अग्नीचा एक प्रवाह बाहेर पडत होता; हजारो हजार त्याची सेवा करत होते आणि दहा हजारांच्या दहा हजार पट लोक त्याच्यासमोर उभे होते; न्यायसभा न्यायासाठी बसली होती आणि पुस्तके उघडली होती.
प्रेषितांची कृत्ये १७:३१: कारण त्याने एक दिवस निश्चित केला आहे, ज्या दिवशी तो त्याने नेमलेल्या एका मनुष्याद्वारे जगाचा नीतिमानपणे न्याय करील; आणि त्याला मेलेल्यांतून उठवून त्याने सर्वांना याची खात्री दिली आहे.
१ पेत्र १:१७: आणि जर तुम्ही त्याला पिता मानता, जो प्रत्येकाच्या कृत्यांनुसार निःपक्षपातीपणे न्याय करतो, तर तुमच्या वनवासाच्या काळात तुम्ही भीतीने वागा.
१ पेत्र ४:५: परंतु जो जिवंतांचा व मेलेल्यांचा न्याय करण्यास तयार आहे, त्याला ते हिशोब देतील.
१ पेत्र ४:१७: कारण देवाच्या कुटुंबापासून न्यायनिवाडा सुरू होण्याची वेळ आली आहे; आणि जर तो आपल्यापासून सुरू होत असेल, तर जे देवाच्या सुवार्तेचे पालन करत नाहीत त्यांचे काय होईल?
उपदेशक १२:१४: कारण देव प्रत्येक कर्माचा, प्रत्येक गुप्त गोष्टीसकट, मग ती चांगली असो वा वाईट, न्यायनिवाडा करील.
रोमकरांस पत्र २:५-१२: परंतु तुमच्या कठोर आणि पश्चात्तापहीन हृदयामुळे तुम्ही स्वतःसाठी क्रोधाच्या दिवशी क्रोध साठवत आहात, जेव्हा देवाचा नीतिमान न्याय प्रकट होईल... (बक्षिसे आणि शिक्षा यावर पुढे चालू).
रोमकरांस पत्र २:५: परंतु तुमच्या कठोर आणि पश्चात्तापहीन हृदयामुळे, देवाचा नीतिमान न्याय प्रकट होईल त्या क्रोधाच्या दिवशी तुम्ही स्वतःसाठी क्रोध साठवत आहात.
रोमकरांस पत्र २:१२: कारण जे कोणी नियमशास्त्राशिवाय पाप करतात, ते नियमशास्त्राशिवायच नाश पावतील; आणि जे कोणी नियमशास्त्राच्या अधीन राहून पाप करतात, त्यांचा न्याय नियमशास्त्राद्वारेच केला जाईल.
रोमकरांस पत्र २:१६: त्या दिवशी, जेव्हा माझ्या सुवार्तेनुसार, देव ख्रिस्त येशूद्वारे मनुष्यांच्या गुप्त गोष्टींचा न्याय करील.
रोमकरांस पत्र ६:२३: कारण पापाचे वेतन मरण आहे, परंतु आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्तामध्ये देवाचे विनामूल्य दान सार्वकालिक जीवन आहे.
इब्री १३:४: सर्वांमध्ये विवाह सन्माननीय मानला जावा आणि विवाहशय्या पवित्र असावी, कारण देव व्यभिचारी व परस्त्रीगमन करणाऱ्यांचा न्याय करील.
योहान ५:२१-३०: कारण जसा पिता मेलेल्यांना उठवतो व त्यांना जीवन देतो, त्याचप्रमाणे पुत्रही ज्याला पाहिजे त्याला जीवन देतो. कारण पिता कोणाचाही न्याय करत नाही, तर त्याने सर्व न्यायाचे अधिकार पुत्राला दिले आहेत, यासाठी की जसा ते पित्याचा सन्मान करतात, तसाच त्यांनी पुत्राचाही सन्मान करावा. जो कोणी पुत्राचा सन्मान करत नाही, तो त्याला पाठवणाऱ्या पित्याचाही सन्मान करत नाही. मी तुम्हांला खरोखर सांगतो, जो कोणी माझे वचन ऐकतो आणि ज्याने मला पाठवले आहे त्याच्यावर विश्वास ठेवतो, त्याला सार्वकालिक जीवन प्राप्त होते. तो न्यायासाठी येत नाही, तर मृत्यूतून जीवनात पार झाला आहे. मी तुम्हांला खरोखर सांगतो, एक अशी वेळ येत आहे, आणि ती आता आली आहे, जेव्हा मेलेले देवाच्या पुत्राचा आवाज ऐकतील आणि जे ऐकतील ते जिवंत होतील. कारण जसे पित्यामध्ये स्वतः जीवन आहे, तसेच त्याने पुत्रालाही स्वतःमध्ये जीवन ठेवण्याचा अधिकार दिला आहे. आणि त्याने त्याला न्यायनिवाडा करण्याचा अधिकार दिला आहे, कारण तो मनुष्यपुत्र आहे. याचे आश्चर्य मानू नका, कारण एक अशी वेळ येत आहे जेव्हा कबरींमधील सर्वजण त्याचा आवाज ऐकून बाहेर येतील; ज्यांनी चांगले केले आहे ते जीवनाच्या पुनरुत्थानासाठी, आणि ज्यांनी वाईट केले आहे ते न्यायाच्या पुनरुत्थानासाठी. मी स्वतःहून काहीही करू शकत नाही. जसे मी ऐकतो, तसा मी न्यायनिवाडा करतो, आणि माझा न्याय योग्य आहे, कारण मी माझी स्वतःची इच्छा नव्हे, तर ज्याने मला पाठवले आहे त्याची इच्छा पूर्ण करू पाहतो. (न्यायनिवाड्याच्या अधिकाराशी संबंधित पुनरुत्थानाच्या संदर्भाचा समावेश करण्यासाठी विस्तारित.)
योहान ५:२२: कारण पिता कोणाचाही न्याय करत नाही, तर त्याने सर्व न्याय पुत्राला दिला आहे.
प्रेषितांची कृत्ये १०:४२: आणि त्याने आम्हाला आज्ञा दिली की, आम्ही लोकांना प्रचार करावा आणि साक्ष द्यावी की, जिवंत व मेलेल्यांचा न्याय करण्यासाठी देवाने त्यालाच नेमले आहे.
योहान १२:४६-४८: मी जगात प्रकाश म्हणून आलो आहे, यासाठी की जो कोणी माझ्यावर विश्वास ठेवतो तो अंधारात राहू नये. जर कोणी माझे शब्द ऐकून त्यांचे पालन करत नसेल, तर मी त्याचा न्याय करत नाही; कारण मी जगाचा न्याय करण्यासाठी नाही, तर जगाला वाचवण्यासाठी आलो आहे. जो मला नाकारतो आणि माझे शब्द स्वीकारत नाही, त्याचा एक न्यायाधीश आहे; मी जे शब्द बोललो आहे, तेच शेवटच्या दिवशी त्याचा न्याय करतील.
योहान १२:४७-४८: (वरीलप्रमाणेच; येशूची शिकवण प्रमाण मानून.)
योहान १२:४८: जो मला नाकारतो आणि माझे शब्द स्वीकारत नाही, त्याचा एक न्यायाधीश आहे; मी जे शब्द बोललो आहे, तेच शेवटच्या दिवशी त्याचा न्याय करील.
योहान ३:१६-१८: कारण देवाने जगावर इतके प्रेम केले की, त्याने आपला एकुलता एक पुत्र दिला, यासाठी की जो कोणी त्याच्यावर विश्वास ठेवतो तो नाश पावू नये, तर त्याला सार्वकालिक जीवन मिळावे. कारण देवाने आपला पुत्र जगाचा न्याय करण्यासाठी पाठवला नाही, तर त्याच्याद्वारे जगाचे तारण व्हावे म्हणून पाठवले. जो कोणी त्याच्यावर विश्वास ठेवतो, त्याचा न्याय होत नाही...
योहान ३:१७-१८: कारण देवाने आपला पुत्र जगाचा न्यायनिवाडा करण्यासाठी पाठवला नाही, तर त्याच्याद्वारे जगाचे तारण व्हावे म्हणून पाठवले. जो कोणी त्याच्यावर विश्वास ठेवतो, त्याचा न्यायनिवाडा होत नाही; परंतु जो कोणी विश्वास ठेवत नाही, त्याचा न्यायनिवाडा आधीच झालेला आहे, कारण त्याने देवाच्या एकुलत्या एक पुत्राच्या नावावर विश्वास ठेवलेला नाही.
योहान ५:२४: मी तुम्हांला खरोखर सांगतो, जो कोणी माझे वचन ऐकतो आणि ज्याने मला पाठवले आहे त्याच्यावर विश्वास ठेवतो, त्याला सार्वकालिक जीवन आहे. त्याचा न्याय होत नाही, तर तो मरणातून जीवनात पार झाला आहे.
रोमकरांस पत्र ८:१: म्हणून जे ख्रिस्त येशूमध्ये आहेत, त्यांना आता दोषारोप नाही.
१ योहान २:१-२: माझ्या प्रिय मुलांनो, तुम्ही पाप करू नये म्हणून मी ह्या गोष्टी तुम्हाला लिहित आहे. परंतु जर कोणी पाप केले, तर पित्यापाशी आपला एक मध्यस्थ आहे, तो म्हणजे नीतिमान येशू ख्रिस्त. तो आमच्या पापांसाठी प्रायश्चित्त आहे, आणि केवळ आमच्याच पापांसाठी नाही, तर संपूर्ण जगाच्या पापांसाठीही आहे.
२ तीमथ्य ४:८: यापुढे माझ्यासाठी नीतिमत्त्वाचा मुकुट ठेवलेला आहे, जो प्रभू, नीतिमान न्यायाधीश, त्या दिवशी मला देईल; आणि केवळ मलाच नाही, तर त्याच्या प्रकट होण्याची प्रीती करणाऱ्या सर्वांनाही देईल.
मत्तय १२:३६-३७: मी तुम्हांला सांगतो, न्यायाच्या दिवशी लोक आपल्या प्रत्येक अविचारी शब्दाबद्दल हिशोब देतील; कारण तुमच्या शब्दांवरूनच तुम्ही निर्दोष ठरवाल आणि तुमच्या शब्दांवरूनच तुम्ही दोषी ठरवाल.
मत्तय २५:१४-३०: कारण हे एका प्रवासाला निघालेल्या माणसासारखे आहे, ज्याने आपल्या सेवकांना बोलावून आपली मालमत्ता त्यांच्या स्वाधीन केली. त्याने एकाला पाच तालंत, दुसऱ्याला दोन, तिसऱ्याला एक, प्रत्येकाला त्याच्या क्षमतेनुसार दिले. मग तो निघून गेला. ज्याला पाच तालंत मिळाले होते, तो लगेच गेला आणि त्याने त्यांचा व्यापार केला, आणि त्याने आणखी पाच तालंत कमावले. त्याचप्रमाणे, ज्याला दोन तालंत मिळाले होते, त्यानेही आणखी दोन तालंत कमावले. पण ज्याला एक तालंत मिळाला होता, तो गेला आणि त्याने जमिनीत खड्डा खणून आपल्या धन्याचे पैसे लपवले. आता बऱ्याच काळाने त्या सेवकांचा धनी आला आणि त्याने त्यांच्याशी हिशोब केला. आणि ज्याला पाच तालंत मिळाले होते, तो आणखी पाच तालंत घेऊन पुढे आला आणि म्हणाला, ‘धनी, तुम्ही मला पाच तालंत दिले होते; हे घ्या, मी आणखी पाच तालंत कमावले आहेत.’ त्याचा धनी त्याला म्हणाला, ‘शाब्बास, चांगल्या आणि विश्वासू सेवका. तू थोड्यावर विश्वासू राहिला आहेस; मी तुला पुष्कळावर नेमेन. आपल्या धन्याच्या आनंदात प्रवेश कर.’ ज्याला दोन तालंत मिळाले होते तोही पुढे येऊन म्हणाला, ‘मालक, तुम्ही मला दोन तालंत दिले होते; हे घ्या, मी आणखी दोन तालंत कमावले आहेत.’ त्याचा मालक त्याला म्हणाला, ‘शाब्बास, चांगल्या आणि विश्वासू सेवका. तू थोड्यावर विश्वासू राहिला आहेस; मी तुला पुष्कळावर नेमेन. तुझ्या मालकाच्या आनंदात प्रवेश कर.’ ज्याला एक तालंत मिळाले होते तोही पुढे येऊन म्हणाला, ‘मालक, तुम्ही कठोर मनुष्य आहात हे मला माहीत होते; तुम्ही पेरणी न करता कापणी करता आणि बी न पेरता गोळा करता. म्हणून मला भीती वाटली आणि मी जाऊन तुमचे तालंत जमिनीत लपवले. हे घ्या, जे तुमचे आहे ते तुमच्याकडे आहे.’ पण त्याचा मालक त्याला म्हणाला, ‘अरे दुष्ट आणि आळशी सेवका! मी पेरणी न करता कापणी करतो आणि बी न पेरता गोळा करतो हे तुला माहीत होते? तर मग तू माझे पैसे सावकारांकडे गुंतवायला हवे होतेस, म्हणजे मी परत आल्यावर मला माझे पैसे व्याजासहित मिळाले असते. म्हणून त्याच्याकडून ते तालंत घे आणि ज्याच्याकडे दहा तालंत आहेत त्याला दे.’ कारण ज्याच्याजवळ आहे त्याला अधिक दिले जाईल आणि त्याच्याजवळ विपुलता असेल. परंतु ज्याच्याजवळ नाही, त्याच्याकडून जे काही आहे तेही काढून घेतले जाईल. आणि त्या निरुपयोगी सेवकाला बाहेरच्या अंधारात टाकले जाईल. त्या ठिकाणी रडणे आणि दात खाणे असेल.' (तालेंतांचा दृष्टांत, जो कारभारीपण आणि देवाने दिलेल्या संसाधनांचा विश्वासूपणे वापर यावर आधारित न्यायावर जोर देतो.)
१ करिंथकर ३:११-१५: कारण जो पाया घातलेला आहे, म्हणजे येशू ख्रिस्त, त्याशिवाय दुसरा कोणीही पाया घालू शकत नाही. आता जर कोणी त्या पायावर सोने, चांदी, मौल्यवान खडे, लाकूड, गवत, पेंढा यांनी इमारत बांधतो— तर प्रत्येकाचे काम उघड होईल, कारण तो दिवस ते प्रकट करील...
२ करिंथकर ५:९-१०: म्हणून आम्ही घरी असो वा बाहेर, त्याला संतुष्ट करण्याचा आमचा उद्देश असतो. कारण आपणा सर्वांना ख्रिस्ताच्या न्यायसनासमोर हजर व्हायचे आहे, यासाठी की प्रत्येकाला त्याने शरीरात असताना केलेल्या चांगल्या किंवा वाईट कृत्यांनुसार योग्य तो मोबदला मिळावा.
२ करिंथकर ५:१०: कारण आपणा सर्वांना ख्रिस्ताच्या न्यायसनासमोर हजर व्हावेच लागेल, यासाठी की प्रत्येकाला त्याने शरीरात असताना केलेल्या चांगल्या किंवा वाईट कृत्यांनुसार त्याच्या कर्माचे फळ मिळावे.
प्रकटीकरण २०:१२: आणि मी पाहिले की, सर्व थोर आणि लहान मेलेले सिंहासनासमोर उभे होते आणि पुस्तके उघडली गेली. मग दुसरे एक पुस्तक उघडले गेले, जे जीवनाचे पुस्तक आहे. आणि त्या पुस्तकांमध्ये जे लिहिले होते, त्यानुसार, त्यांनी केलेल्या कृत्यांनुसार मेलेल्यांचा न्याय करण्यात आला.
प्रकटीकरण २२:१२: पाहा, मी लवकरच येत आहे आणि प्रत्येकाला त्याच्या कृत्यांनुसार प्रतिफळ देण्यासाठी माझ्याबरोबर माझा मोबदला आणत आहे.
मार्क १६:१६: जो कोणी विश्वास ठेवतो व बाप्तिस्मा घेतो त्याचे तारण होईल, परंतु जो कोणी विश्वास ठेवत नाही त्याला दोषी ठरवले जाईल.
याकोब २:१३: कारण ज्याने दया दाखवली नाही, त्याचा न्याय दयेविना होतो. दया न्यायावर विजय मिळवते.
याकोब ५:१२: पण माझ्या बंधूंनो, सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे, स्वर्गाची किंवा पृथ्वीची किंवा इतर कोणत्याही गोष्टीची शपथ घेऊ नका, तर तुमचे ‘होय’ हे ‘होय’ आणि ‘नाही’ हे ‘नाही’ असेच असू द्या, म्हणजे तुम्ही शिक्षेस पात्र ठरणार नाही.
१ योहान ४:१७: यावरून आपल्यामध्ये प्रीती परिपूर्ण झाली आहे, यासाठी की न्यायाच्या दिवशी आपल्याला धीर असावा, कारण तो जसा आहे तसे आपणही या जगात आहोत.
मत्तय १९:२८: येशू त्यांना म्हणाला, “मी तुम्हांला खरे सांगतो, नव्या जगात, जेव्हा मनुष्यपुत्र आपल्या गौरवशाली सिंहासनावर बसेल, तेव्हा तुम्ही जे माझे अनुयायी आहात, तेसुद्धा इस्राएलाच्या बारा वंशांचा न्यायनिवाडा करण्यासाठी बारा सिंहासनांवर बसाल.”
१ करिंथकर ६:१-५: (आयसी१ चा संदर्भ; संत जगाचा व देवदूतांचा न्याय करतात यावर जोर दिला आहे.)
प्रकटीकरण २०:४: मग मी सिंहासने पाहिली, आणि त्यांवर ते बसले होते ज्यांना न्यायनिवाडा करण्याचा अधिकार सोपवण्यात आला होता...
लूक १२:४२-४८: (विश्वासू सेवकाचा दृष्टांत; महत्त्वाचा मुद्दा: ज्याला पुष्कळ दिले आहे, त्याच्याकडून पुष्कळ अपेक्षा केली जाईल...)
याकोब ३:१: माझ्या बंधूंनो, तुमच्यापैकी पुष्कळांनी शिक्षक होऊ नये; कारण तुम्हांला माहीत आहे की, आम्हा शिक्षकांचा अधिक कठोरपणे न्याय केला जाईल.
हा विभाग इब्री ६:१-२ मधील "मेलेल्यांचे पुनरुत्थान" आणि "सार्वकालिक न्याय" या मूलभूत सिद्धांतांवर लक्ष केंद्रित करण्यासाठी विस्तारित केला आहे, आणि त्यांना अविभाज्य म्हणून चित्रित करतो: पुनरुत्थान सर्वांना जबाबदारीसाठी पुनरुज्जीवित करते, जे सार्वकालिक न्यायाच्या अपरिवर्तनीय परिणामांकडे घेऊन जाते. बायबलमधील मजकूर मृत्यूनंतरच्या एका मध्यवर्ती अवस्थेवर जोर देतात, प्रकटीकरण २१ मधील अंतिम नवीन-सृष्टीच्या स्वर्गात तात्काळ प्रवेशावर नाही. जुन्या करारात आणि नंतरच्या यहुदी विचारानुसार, मृत शेओलमध्ये (ग्रीक हेडीस) जातात, आणि नीतिमान अब्राहामाच्या कुशीत वाट पाहतात—जे पूर्वजांच्या संगतीतील सांत्वनाचे स्थान आहे (लूक १६:२२-२३). नवा करार ते यहुदी चित्र स्वीकारतो आणि त्यात ख्रिस्ताला समाविष्ट करतो: धन्य झालेले मृत प्रभूजवळ नंदनवनात आहेत (लूक २३:४३; २ करिंथकर ५:८; फिलिप्पैकर १:२३), तर दुष्ट लोक शारीरिक पुनरुत्थान आणि अंतिम न्याय होईपर्यंत एका मोठ्या दरीने विभागलेले, अधोलोकात यातना भोगत राहतात (लूक १६:२६).
मत्तय २४:३६: परंतु तो दिवस व ती वेळ कोणालाच माहीत नाही, स्वर्गातील देवदूतांनाही नाही, पुत्रालाही नाही; केवळ पित्यालाच माहीत आहे.
मत्तय २५:१-१३: तेव्हा स्वर्गाचे राज्य दहा कुमारिकांसारखे असेल, ज्यांनी आपले दिवे घेतले आणि वराला भेटायला गेल्या. त्यांपैकी पाच जणी मूर्ख आणि पाच जणी सुज्ञ होत्या. कारण मूर्ख कुमारिकांनी आपले दिवे घेतले, पण त्यांनी तेल घेतले नाही; मात्र सुज्ञ कुमारिकांनी आपल्या दिव्यांबरोबर तेलाच्या कुप्या घेतल्या. वराला यायला उशीर झाल्यामुळे त्या सर्व जणींना झोप येऊ लागली. पण मध्यरात्री एक आरोळी ऐकू आली, ‘वर आला आहे! त्याला भेटायला बाहेर या.’ तेव्हा त्या सर्व कुमारिका उठल्या आणि त्यांनी आपले दिवे नीट केले. मूर्ख कुमारिका सुज्ञ कुमारिकांना म्हणाल्या, ‘तुमच्या तेलापैकी थोडे आम्हाला द्या, कारण आमचे दिवे विझत आहेत.’ पण सुज्ञ कुमारिकांनी उत्तर दिले, ‘ते तेल आम्हांला आणि तुम्हाला पुरणार नाही, म्हणून तुम्ही व्यापाऱ्यांकडे जाऊन स्वतःसाठी तेल विकत घ्या.’ त्या तेल विकत घ्यायला जात असताना, वर आला आणि ज्या तयार होत्या त्या त्याच्याबरोबर विवाहभोजात गेल्या, आणि दार बंद झाले. नंतर इतर कुमारीदेखील येऊन म्हणाल्या, ‘प्रभू, प्रभू, आमच्यासाठी दार उघडा.’ पण त्याने उत्तर दिले, ‘मी तुम्हाला खरे सांगतो, मी तुम्हाला ओळखत नाही.’ म्हणून तुम्ही जागृत राहा, कारण तो दिवस व ती वेळ तुम्हाला माहीत नाही. (दहा कुमारींचे दृष्टांत, जो न्यायाच्या अचानक आगमनासाठी सज्जता आणि तयारीची गरज अधोरेखित करतो.)
इब्री ९:२७-२८: आणि जसे मनुष्याला एकदा मरणे नेमलेले आहे आणि त्यानंतर न्यायनिवाडा होतो, त्याचप्रमाणे ख्रिस्त, अनेकांची पापे वाहून नेण्यासाठी एकदा अर्पण झाल्यानंतर, दुसऱ्यांदा प्रकट होईल; पापांचा न्यायनिवाडा करण्यासाठी नव्हे, तर जे त्याची आतुरतेने वाट पाहत आहेत त्यांना वाचवण्यासाठी.
इब्री ९:२७: आणि जसे मनुष्याला एकदा मरणे नेमलेले आहे, आणि त्यानंतर न्यायनिवाडा होतो.
२ पेत्र ३:१०-१३: परंतु प्रभूचा दिवस चोरासारखा येईल, आणि मग आकाश गर्जना करून नाहीसे होईल, आणि आकाशीय पिंड जळून नष्ट होतील, आणि पृथ्वी व तिच्यावरील सर्व कामे उघडकीस येतील... परंतु त्याच्या वचनानुसार आम्ही नवीन आकाशाची आणि नवीन पृथ्वीची वाट पाहत आहोत, ज्यात नीतिमत्व वास करते.
सार्वकालिक न्यायाचे प्रवेशद्वार म्हणून पुनरुत्थानावर जोर देण्यासाठी या उपविभागाचा विस्तार केला आहे. जुना करार आधीच शेओलला मृतांचे स्थान मानतो (उत्पत्ति ३७:३५; स्तोत्रसंहिता १६:१०; दानीएल १२:२). दुसऱ्या मंदिराच्या काळातील यहुदी भाषेत त्या क्षेत्राच्या धन्य बाजूला 'अब्राहामाची मांडी' असे म्हटले जात असे: लाजरसला देवदूतांनी तेथे नेऊन त्याचे सांत्वन केले, तर श्रीमंत माणूस अधोलोकात यातनांमध्ये होता आणि त्यांच्यामध्ये एक मोठी दरी होती (लूक १६:१९-३१). नवा करार यहुद्यांचे ते मध्यवर्ती-अवस्थेचे चित्र नाकारत नाही; तो त्या धन्य बाजूला नंदनवन आणि ख्रिस्ताच्या उपस्थितीशी जोडतो. येशू पश्चात्ताप करणाऱ्या चोराला सांगतो, "आज तू माझ्याबरोबर नंदनवनात असशील" (लूक २३:४३, ग्रीक: पॅराडिसोस). म्हणून पौल असे म्हणू शकतो की निघून जाणे म्हणजे "ख्रिस्ताबरोबर असणे, जे फार उत्तम आहे" (फिलिप्पैकर १:२३) आणि "शरीरापासून दूर होऊन प्रभूजवळ असणे" (२ करिंथकर ५:८) होय. ही जाणीवपूर्वक केलेली प्रतीक्षा—नीतिमान लोक ख्रिस्ताबरोबर नंदनवनात, ज्याला यहुदी श्रोते अब्राहामाची मांडी म्हणून ओळखत होते, आणि दुष्ट लोक अधोलोकातील यातनांमध्ये—अंतिम हिशेबासाठी होणाऱ्या शारीरिक पुनरुत्थानापर्यंत टिकते.
दानीएल १२:१-३: त्या वेळी तुझ्या लोकांचा प्रमुख असलेला महान अधिपती मीखाएल उठेल. आणि राष्ट्राची स्थापना झाल्यापासून त्या वेळेपर्यंत कधीही न आलेला असा संकटाचा काळ येईल. परंतु त्या वेळी, ज्यांची नावे पुस्तकात लिहिलेली आढळतील त्या प्रत्येकाची सुटका होईल. आणि पृथ्वीच्या धुळीत झोपलेल्यांपैकी पुष्कळ जण जागे होतील; काही सार्वकालिक जीवनासाठी, तर काही लज्जा व सार्वकालिक तिरस्कारासाठी. आणि जे ज्ञानी आहेत ते वरच्या आकाशाच्या तेजाप्रमाणे चमकतील; आणि जे पुष्कळांना नीतिमार्गाकडे वळवतात, ते युगानुयुग ताऱ्यांप्रमाणे चमकतील. (न्यायाकडे नेणाऱ्या पुनरुत्थानाची भविष्यवाणी, ज्याचा परिणाम सार्वकालिक जीवन किंवा तिरस्कार आहे.)
योहान ५:२८-२९: याचे आश्चर्य मानू नका, कारण असा एक तास येत आहे जेव्हा कबरींमध्ये असलेले सर्वजण त्याचा आवाज ऐकून बाहेर येतील; ज्यांनी चांगले केले आहे ते जीवनाच्या पुनरुत्थानासाठी, आणि ज्यांनी वाईट केले आहे ते न्यायाच्या पुनरुत्थानासाठी.
प्रेषितांची कृत्ये २४:१४-१५: पण मी तुमच्यापुढे हे कबूल करतो की, ज्या मार्गाला ते एक पंथ म्हणतात, त्याप्रमाणे मी आमच्या पूर्वजांच्या देवाची उपासना करतो; मी नियमशास्त्रात सांगितलेल्या व संदेष्ट्यांच्या ग्रंथात लिहिलेल्या सर्व गोष्टींवर विश्वास ठेवतो आणि देवावर माझी अशी आशा आहे, जी हे लोक स्वतः स्वीकारतात, की नीतिमान व अनीतिमान या दोघांचेही पुनरुत्थान होईल.
१ करिंथकर १५:५१-५२: पाहा! मी तुम्हांला एक रहस्य सांगतो. आपण सर्वजण झोपणार नाही, पण शेवटच्या रणशिंगाच्या वेळी, एका क्षणात, डोळ्याची पापणी लवते न लवते तोच, आपण सर्वजण बदलले जाऊ. कारण रणशिंग वाजेल, आणि मेलेले अविनाशी असे उठवले जातील, आणि आपण बदलले जाऊ. (ख्रिस्ताच्या परत येण्यावेळी होणाऱ्या पुनरुत्थानाचे वर्णन, जे अंतिम न्यायाशी जोडलेले आहे.)
१ थेस्सलनीकाकर ४:१६-१७: कारण प्रभू स्वतः आज्ञेच्या गर्जनेसह, मुख्य देवदूताच्या वाणीसह आणि देवाच्या रणशिंगाच्या नादासह स्वर्गातून खाली येईल. आणि ख्रिस्तामधील मेलेले प्रथम उठतील. मग आपण जे जिवंत आहोत, जे उरलो आहोत, त्यांना त्यांच्याबरोबर ढगांमध्ये वर उचलले जाईल, यासाठी की आपण हवेत प्रभूला भेटू; आणि अशाप्रकारे आपण नेहमी प्रभूजवळ असू. (ख्रिस्ताच्या आगमनाच्या वेळी विश्वासणाऱ्यांचे पुनरुत्थान, जे न्यायाच्या आधी होईल.)
प्रकटीकरण २०:४-६: मग मी सिंहासने पाहिली, आणि त्यांवर ते बसले होते ज्यांना न्यायनिवाडा करण्याचा अधिकार सोपवण्यात आला होता. तसेच, येशूच्या साक्षीसाठी व देवाच्या वचनासाठी शिरच्छेद केलेल्यांचे आत्मे, आणि ज्यांनी श्वापदाची किंवा त्याच्या प्रतिमेची उपासना केली नव्हती व ज्यांनी आपल्या कपाळावर किंवा हातांवर त्याची खूण घेतली नव्हती, त्यांनाही मी पाहिले. ते जिवंत झाले आणि त्यांनी ख्रिस्ताबरोबर एक हजार वर्षे राज्य केले. बाकीचे मेलेले ती हजार वर्षे संपेपर्यंत जिवंत झाले नाहीत. हे पहिले पुनरुत्थान आहे. जो पहिल्या पुनरुत्थानात सहभागी होतो तो धन्य व पवित्र आहे! अशांवर दुसऱ्या मरणाचा काहीही अधिकार नाही, पण ते देवाचे व ख्रिस्ताचे याजक होतील आणि ते त्याच्याबरोबर एक हजार वर्षे राज्य करतील. (नीतिमानांचे पहिले पुनरुत्थान आणि न्यायनिवाड्यासाठी होणारे नंतरचे पुनरुत्थान यांमधील फरक.)
प्रकटीकरण २०:१३: आणि समुद्राने आपल्यातील मेलेल्यांना बाहेर टाकले, मृत्यू व अधोलोकाने आपल्यातील मेलेल्यांना बाहेर टाकले, आणि त्यांच्या प्रत्येकाच्या कृत्यांनुसार त्यांचा न्याय करण्यात आला. (न्यायासाठी सार्वत्रिक पुनरुत्थान सूचित करते.)
पुनरुत्थानानंतर सार्वकालिक न्याय होतो, जो अपरिवर्तनीय नियती निश्चित करतो. यामुळे आधुनिक ख्रिस्ती लोकांमध्ये असलेला एक सामान्य गोंधळ दूर होतो: "शरीरापासून दूर, प्रभूजवळ उपस्थित" (२ करिंथकर ५:८) यांसारख्या वाक्यांशांच्या आधारावर, अनेकांचा असा विश्वास आहे की विश्वासणारे मृत्यूनंतर लगेचच प्रकटीकरण २१ मधील अंतिम स्वर्गात प्रवेश करतात. नवीन करार मृत्यूच्या वेळी ख्रिस्तासोबत खऱ्या, जाणीवपूर्वक उपस्थितीची शिकवण देतो (लूक २३:४३; फिलिप्पैकर १:२३; २ करिंथकर ५:८; प्रकटीकरण ६:९-११). तथापि, ती उपस्थिती म्हणजे एक मध्यवर्ती नंदनवन आहे—तोच धन्य कक्ष जो यहुदी श्रोते अब्राहामाची मांडी म्हणून ओळखत होते (लूक १६:२२)—पुनरुत्थानानंतरचा नवा स्वर्ग आणि नवी पृथ्वी नव्हे. येशूचा दृष्टांत यहुदी भौगोलिक रचना कायम ठेवतो: लाजरस अब्राहामाच्या मांडीत, श्रीमंत माणूस अधोलोकात, त्यांच्यामध्ये एक मोठी दरी (लूक १६:२६, ग्रीक: चास्मा मेगा). पूर्ण स्वर्गीय वैभव आणि देवाच्या नंदनवनातील जीवनाचा वृक्ष (प्रकटीकरण २:७; २१:१-४; २२:१-५) शारीरिक पुनरुत्थान आणि न्यायाची वाट पाहत आहेत (योहान ५:२८-२९; १ थेस्सलनीकाकर ४:१३-१७). म्हणून, मधली अवस्था ही आत्मिक निद्रा किंवा पूर्ण झालेली नवीन निर्मिती नाही; ती ख्रिस्तासोबतची सचेतन विश्रांती आहे, ज्यासाठी यहुदी संकल्पना ‘अब्राहामाची मांडी’ आणि नव्या करारातील ‘नंदनवन’ हे नाव वापरले आहे.
मत्तय १०:१५: मी तुम्हांला खरे सांगतो, न्यायाच्या दिवशी त्या नगरापेक्षा सदोम व गमोरा देशाची स्थिती अधिक सुसह्य असेल.
मत्तय १२:३६-३७: मी तुम्हांला सांगतो, न्यायाच्या दिवशी लोक आपल्या प्रत्येक अविचारी शब्दाबद्दल हिशोब देतील; कारण तुमच्या शब्दांवरूनच तुम्ही निर्दोष ठरवाल आणि तुमच्या शब्दांवरूनच तुम्ही दोषी ठरवाल.
मत्तय २५:३१-४६: जेव्हा मनुष्यपुत्र आपल्या वैभवात येईल आणि त्याच्याबरोबर सर्व देवदूत येतील, तेव्हा तो आपल्या वैभवशाली सिंहासनावर बसेल. त्याच्यासमोर सर्व राष्ट्रे एकत्र जमतील आणि जसा मेंढपाळ मेंढरांना बकऱ्यांपासून वेगळे करतो, तसा तो लोकांना एकमेकांपासून वेगळे करील. आणि तो मेंढरांना आपल्या उजवीकडे, पण बकऱ्यांना डावीकडे ठेवील. मग राजा आपल्या उजवीकडील लोकांना म्हणेल, ‘या, माझ्या पित्याकडून आशीर्वादित झालेल्यांनो, जगाच्या स्थापनेपासून तुमच्यासाठी तयार केलेले राज्य वतन म्हणून घ्या. कारण मी भुकेला होतो आणि तुम्ही मला अन्न दिले, मी तहानलेला होतो आणि तुम्ही मला पाणी दिले, मी परदेशी होतो आणि तुम्ही माझे स्वागत केले, मी वस्त्रहीन होतो आणि तुम्ही मला वस्त्र दिले, मी आजारी होतो आणि तुम्ही मला भेटायला आलात, मी तुरुंगात होतो आणि तुम्ही माझ्याकडे आलात.’ मग नीतिमान त्याला उत्तर देतील, ‘प्रभू, आम्ही तुला भुकेला कधी पाहिले आणि तुला अन्न दिले, किंवा तहानलेला कधी पाहिले आणि तुला पाणी दिले? आणि आम्ही तुला परदेशी कधी पाहिले आणि तुझे स्वागत केले, किंवा वस्त्रहीन कधी पाहिले आणि तुला वस्त्र दिले? ‘आणि आम्ही तुम्हाला आजारी किंवा तुरुंगात कधी पाहिले आणि तुमची भेट घेतली?’ आणि राजा त्यांना उत्तर देईल, ‘मी तुम्हाला खरे सांगतो, तुम्ही माझ्या ह्या क्षुद्र भावांपैकी एकासाठी जे केले, ते तुम्ही माझ्यासाठीच केले.’ मग तो आपल्या डावीकडील लोकांना म्हणेल, ‘अरे शापित लोकांनो, सैतान व त्याच्या दूतांसाठी तयार केलेल्या सार्वकालिक अग्नीत माझ्यापासून दूर व्हा. कारण मी भुकेला होतो आणि तुम्ही मला अन्न दिले नाही, मी तहानलेला होतो आणि तुम्ही मला पाणी दिले नाही, मी परदेशी होतो आणि तुम्ही माझे स्वागत केले नाही, मी वस्त्रहीन होतो आणि तुम्ही मला वस्त्र दिले नाही, मी आजारी व तुरुंगात होतो आणि तुम्ही माझी भेट घेतली नाही.’ मग तेही उत्तर देतील, ‘प्रभू, आम्ही तुम्हाला भुकेले किंवा तहानलेले किंवा परदेशी किंवा वस्त्रहीन किंवा आजारी किंवा तुरुंगात कधी पाहिले आणि तुमची सेवा केली नाही?’ मग तो त्यांना उत्तर देईल, ‘मी तुम्हाला खरे सांगतो, तुम्ही ह्या क्षुद्र भावांपैकी एकासाठी जे केले नाही, ते तुम्ही माझ्यासाठी केले नाही.’ आणि हे सार्वकालिक शिक्षेत जातील, पण नीतिमान सार्वकालिक जीवनात जातील. (मेंढ्या आणि बकऱ्यांच्या दृष्टांताच्या संपूर्ण मजकुरासह विस्तारित, जो ख्रिस्ताची सेवा म्हणून इतरांप्रति केलेल्या दया आणि करुणेच्या कृतींवर आधारित न्यायनिवाडा स्पष्ट करतो.)
मत्तय २५:३६-४१: (मेंढरे/बकरे; महत्त्वाचे: मग तो आपल्या डावीकडील लोकांना म्हणेल, ‘अरे शापितांनो, सैतान व त्याच्या दूतांसाठी तयार केलेल्या सार्वकालिक अग्नीत माझ्यापासून दूर व्हा...’)
मत्तय १३:२४-३०, ३६-४३: मग त्याने त्यांना आणखी एक दृष्टांत सांगितला, “स्वर्गाच्या राज्याची तुलना अशा एका माणसाशी करता येईल, ज्याने आपल्या शेतात चांगले बी पेरले, पण त्याचे माणसे झोपले असताना, त्याचा शत्रू आला आणि त्याने गव्हामध्ये तण पेरून तो निघून गेला. मग जेव्हा रोपे उगवून त्यांना दाणे आले, तेव्हा तणही दिसू लागले. तेव्हा त्या घरमालकाचे नोकर त्याच्याकडे येऊन म्हणाले, ‘मालक, तुम्ही तुमच्या शेतात चांगले बी पेरले नाही का? मग त्यात तण कसे आले?’ तो त्यांना म्हणाला, ‘एका शत्रूने हे केले आहे.’ तेव्हा नोकर त्याला म्हणाले, ‘तर मग आम्ही जाऊन ते तण गोळा करावे असे तुम्हाला वाटते का?’” पण तो म्हणाला, ‘नाही, कारण तण काढताना तुम्ही त्यासोबत गहूही उपटून टाकाल. कापणीपर्यंत दोन्ही एकत्र वाढू द्या, आणि कापणीच्या वेळी मी कापणी करणाऱ्यांना सांगेन, “आधी तण काढून त्याच्या पेंढ्या जाळण्यासाठी बांधा, पण गहू माझ्या कोठारात जमा करा.”’” मग तो गर्दीतून निघून घरात गेला. आणि त्याचे शिष्य त्याच्याकडे येऊन म्हणाले, “आम्हाला शेतातील तणांच्या दृष्टांताचा अर्थ समजावून सांगा.” त्याने उत्तर दिले, “उत्तम बी पेरणारा मनुष्यपुत्र आहे. शेत म्हणजे जग, आणि उत्तम बी म्हणजे राज्याचे पुत्र. तण म्हणजे दुष्टाचे पुत्र, आणि ते पेरणारा शत्रू म्हणजे सैतान. कापणी म्हणजे युगाचा शेवट, आणि कापणी करणारे म्हणजे देवदूत. जसे तण गोळा करून अग्नीत जाळले जाते, तसेच युगाच्या शेवटी होईल. मनुष्यपुत्र आपले देवदूत पाठवील, आणि ते त्याच्या राज्यातून पापाची सर्व कारणे व सर्व नियमभंजक गोळा करून त्यांना अग्निमय भट्टीत टाकतील. त्या ठिकाणी रडणे व दात खाणे होईल. मग नीतिमान लोक आपल्या पित्याच्या राज्यात सूर्याप्रमाणे चमकतील. ज्याला कान आहेत, त्याने ऐकावे.” (तण/गवताचे दृष्टांत, जो अंतिम न्यायनिवाड्यावर महत्त्वपूर्ण शिकवण देतो: युगाच्या शेवटी होणारी कापणी, जिथे देवदूत नियम मोडणाऱ्यांना अग्निमय भट्टीसाठी वेगळे करतात, तर नीतिमान पित्याच्या राज्याच्या वैभवात चमकतात. हे अंतिम विभक्तीकरणापर्यंत राज्याच्या मिश्र स्थितीचे स्पष्टपणे चित्रण करते.)
मत्तय १३:४७-५०: “पुन्हा, स्वर्गाचे राज्य समुद्रात टाकलेल्या जाळ्यासारखे आहे, ज्यात सर्व प्रकारचे मासे जमा झाले. ते भरल्यावर माणसांनी ते किनाऱ्यावर ओढले आणि बसून चांगले मासे भांड्यांमध्ये वेगळे केले, पण वाईट मासे फेकून दिले. युगाच्या शेवटी असेच होईल. देवदूत बाहेर येऊन दुष्टांना नीतिमानांपासून वेगळे करतील आणि त्यांना अग्निमय भट्टीत टाकतील. त्या ठिकाणी रडणे आणि दात खाणे चालेल.” (जाळ्याचे/मासेमारीच्या जाळ्याचे दृष्टांत, जे तणांच्या दृष्टांतात आणि मत्तय २५ मध्ये वर्णन केल्याप्रमाणे दुष्टांसाठी त्याच अग्निमय भट्टीच्या परिणामासह युगाच्या शेवटी होणाऱ्या अंतिम वर्गीकरणाला पुष्टी देते, आणि दुष्टांवरील दैवी न्यायाची निश्चितता व तीव्रता अधोरेखित करते.)
२ पेत्र २:४: कारण जर देवाने पाप केलेल्या देवदूतांनाही सोडले नाही, तर त्यांना अधोलोकात टाकले आणि न्यायनिवाड्यापर्यंत ठेवण्यासाठी त्यांना अंधकारमय काळोखाच्या साखळ्यांनी बांधून ठेवले.
२ पेत्र २:९: मग प्रभूला माहीत आहे की, तो नीतिमानांना संकटांतून कसे सोडवतो आणि अनीतिमानांना न्यायाच्या दिवसापर्यंत शिक्षेखाली कसे ठेवतो.
२ पेत्र ३:७: परंतु त्याच वचनाद्वारे, आता अस्तित्वात असलेले आकाश व पृथ्वी अग्नीसाठी राखून ठेवण्यात आले आहेत, आणि ते दुष्टांच्या न्यायनिवाड्याच्या व नाशाच्या दिवसापर्यंत जपून ठेवले आहेत.
यहूदा १:६: आणि जे देवदूत आपल्या अधिकाराच्या मर्यादेत राहिले नाहीत, तर आपले मूळ निवासस्थान सोडून गेले, त्यांना त्याने मोठ्या दिवसाच्या न्यायनिवाड्यापर्यंत गडद काळोखाखाली सार्वकालिक साखळ्यांनी जखडून ठेवले आहे.
प्रकटीकरण ११:१८: राष्ट्रे संतापली होती, पण तुझा क्रोध आला, आणि मेलेल्यांचा न्याय करण्याची वेळ आली, आणि तुझे सेवक, संदेष्टे व संत, आणि जे लहान व मोठे, अशा तुझ्या नावाचे भय बाळगतात, त्यांना प्रतिफळ देण्याची वेळ आली, आणि पृथ्वीचा नाश करणाऱ्यांचा नाश करण्याची वेळ आली.
प्रकटीकरण १३:८: आणि पृथ्वीवर राहणारे सर्वजण, ज्यांची नावे जगाच्या स्थापनेपूर्वी वधलेल्या कोकऱ्याच्या जीवनाच्या पुस्तकात लिहिलेली नाहीत, ते सर्व त्याची उपासना करतील.
प्रकटीकरण २०:१-१५: (सहस्रवर्षाचे राज्य आणि अंतिम न्याय; मुख्य मुद्दा: मग मी एक मोठे पांढरे सिंहासन पाहिले... आणि मेलेल्यांचा न्याय त्यांच्या कृत्यांनुसार, पुस्तकांमध्ये लिहिलेल्याप्रमाणे करण्यात आला.)
प्रकटीकरण २०:१-१५: (संपूर्ण वर्णन; मुख्य शब्द: मग मी एक देवदूत पाहिला... आणि मी लहान-थोर सर्व मृतांना सिंहासनासमोर उभे असलेले पाहिले, आणि पुस्तके उघडली गेली...)
प्रकटीकरण २०:७: आणि जेव्हा हजार वर्षे संपतील, तेव्हा सैतानाला त्याच्या तुरुंगातून सोडले जाईल.
प्रकटीकरण २०:११-१५: मग मी एक मोठे पांढरे सिंहासन आणि त्यावर बसलेल्याला पाहिले. त्याच्या सान्निध्यातून पृथ्वी आणि आकाश पळून गेले, आणि त्यांना कोठेही जागा मिळाली नाही. आणि मी लहान-मोठ्या मेलेल्यांना सिंहासनासमोर उभे असलेले पाहिले, आणि पुस्तके उघडली गेली...
प्रकटीकरण २०:११-१५: मग मी एक मोठे पांढरे सिंहासन आणि त्यावर बसलेल्याला पाहिले. त्याच्या उपस्थितीत पृथ्वी आणि आकाश पळून गेले, आणि त्यांना जागा मिळाली नाही. आणि मी मेलेल्यांना, थोर आणि लहानांना, सिंहासनासमोर उभे असलेले पाहिले, आणि पुस्तके उघडली गेली... आणि ज्या कोणाचे नाव जीवनाच्या पुस्तकात लिहिलेले आढळले नाही, त्याला अग्नीच्या सरोवरात टाकण्यात आले.
प्रकटीकरण २०:१२: आणि मी मेलेल्यांना, थोर आणि लहानांना, सिंहासनासमोर उभे असलेले पाहिले; आणि पुस्तके उघडली गेली. मग दुसरे एक पुस्तक उघडले गेले, जे जीवनाचे पुस्तक आहे. आणि त्या पुस्तकांमध्ये जे लिहिले होते, त्यानुसार, त्यांनी केलेल्या कृत्यांनुसार मेलेल्यांचा न्याय करण्यात आला.
प्रकटीकरण २१:४: तो त्यांच्या डोळ्यांतील प्रत्येक अश्रू पुसून टाकील, आणि मृत्यू राहणार नाही; शोक, रडणे किंवा वेदनाही राहणार नाहीत, कारण पूर्वीच्या गोष्टी नाहीशा झाल्या आहेत.
मत्तय २५:४६: आणि हे सर्वजण सार्वकालिक शिक्षेत जातील, पण नीतिमान सार्वकालिक जीवनात जातील.
प्रकटीकरण २०:१४-१५: मग मरण आणि अधोलोक यांना अग्नीच्या सरोवरात टाकण्यात आले. हे दुसरे मरण, म्हणजे अग्नीचे सरोवर आहे. आणि ज्या कोणाचे नाव जीवनाच्या पुस्तकात लिहिलेले आढळले नाही, त्याला अग्नीच्या सरोवरात टाकण्यात आले. (पुनरुत्थान आणि न्यायनिवाड्यानंतर अधर्मी लोकांच्या अंतिम परिणामावर जोर देण्यासाठी हे जोडले आहे.)
एखादी व्यक्ती मरण पावते [इब्री ९:२७].
व्यक्ती मृतांच्या मध्यवर्ती अवस्थेत प्रवेश करते: नीतिमान अब्राहामाच्या मांडीवर / ख्रिस्ताबरोबर नंदनवनात; दुष्ट अधोलोकात यातना भोगण्यासाठी [लूक १६:१९-३१][लूक २३:४३][प्रकटीकरण २०:१३].
विश्वासणारे प्रभूसमान नंदनवनात आहेत, जे नव्या करारातील अब्राहामाच्या मांडीची पूर्तता आहे [लूक १६:२२][लूक २३:४३][२ करिंथकर ५:८][फिलिप्पैकर १:२३].
ख्रिस्त परत येतो [१ थेस्सलनीकाकर ४:१६-१७].
मेलेले उठवले जातात [योहान ५:२८-२९][प्रेषितांची कृत्ये २४:१५][१ करिंथकर १५:५१-५२].
मनुष्यपुत्र नीतिमानांना दुष्टांपासून वेगळे करण्यासाठी आपले देवदूत पाठवतो [मत्तय १३:४१-४३][मत्तय २५:३१-४६].
विश्वासणारे हिशोब आणि प्रतिफळासाठी ख्रिस्ताच्या न्यायसनासमोर हजर होतात [२ करिंथकर ५:१०][१ करिंथकर ३:११-१५].
मोठे पांढरे सिंहासन प्रकट होते आणि पुस्तके उघडली जातात [प्रकटीकरण २०:११-१२].
नीतिमान सार्वकालिक जीवनात प्रवेश करतात [मत्तय २५:४६][प्रकटीकरण २१:३-४].
दुष्ट अग्नीच्या सरोवरात / दुसऱ्या मृत्यूत प्रवेश करतात [प्रकटीकरण २०:१४-१५].
| धर्मग्रंथातील फरक | मृत्यू | अंतरिम राज्य | पुनरुत्थान | निकाल | अंतिम निकाल |
|---|---|---|---|---|---|
| “विश्वासणारे,” “मेंढरे,” “राज्याचे पुत्र,” “गहू,” “नीतिमान” [योहान ३:१६-१८][योहान १०:२७-२८][मत्तय १३:३८, ४३, ४९][मत्तय २५:३१-४६] | मनुष्याला एकदाच मरणे नेमलेले आहे. [इब्री ९:२७] | “अब्राहामाचे मांडीवर / ख्रिस्ताबरोबरचे नंदनवन” [लूक १६:२२][लूक २३:४३][२ करिंथकर ५:८][फिलिप्पैकर १:२३] | “ख्रिस्तामध्ये मेलेले प्रथम उठतील”; “आपण सर्व बदलले जाऊ” [१ थेस्सलनीकाकर ४:१६-१७][१ करिंथकर १५:५१-५२] | “आपल्या सर्वांना ख्रिस्ताच्या न्यायसनासमोर हजर व्हावेच लागेल” [२ करिंथकर ५:१०]; “प्रत्येकाचे कार्य प्रकट होईल” [१ करिंथकर ३:११-१५] | “नीतिमानांना सार्वकालिक जीवन”; “दोषारोप नाही” [मत्तय २५:४६][रोमकरांस पत्र ८:१][प्रकटीकरण २१:३-४] |
| “खोटे संदेष्टे,” “खोटे शिष्य,” “प्रभू, प्रभू” म्हणणारे लोक, “तण,” “दुष्टाचे पुत्र,” “नियम मोडणारे” [मत्तय ७:२१-२३][मत्तय १३:३८, ४१, ४९] | ते बाह्य व्यवसायानंतर मरतात, पण येशू म्हणतो, “मी तुम्हाला कधी ओळखले नाही” [मत्तय ७:२१-२३] | ते मृत्यूनंतरच्या न्यायनिवाड्याच्या शिक्षेखाली राहतात [इब्री ९:२७] | “देवदूत बाहेर येऊन दुष्टांना नीतिमानांपासून वेगळे करतील” [मत्तय १३:४९]; “कापणी म्हणजे युगाचा शेवट आहे” [मत्तय १३:३९] | “मनुष्यपुत्र आपले देवदूत पाठवील” आणि “ते त्याच्या राज्यातून पापाची सर्व कारणे आणि सर्व नियम मोडणाऱ्यांना गोळा करतील” [मत्तय १३:४१]; “मी तुम्हाला कधी ओळखले नाही” [मत्तय ७:२३] | “त्यांना अग्निमय भट्टीत टाका”; “रडणे आणि दात खाणे” [मत्तय १३:४२, ५०]; “शाश्वत शिक्षा” [मत्तय २५:४६] |
| “अविश्वासू,” “बकरे,” “दोषी ठरलेले,” ज्यांची नावे जीवनाच्या पुस्तकात नाहीत [योहान ३:१८, ३६][मत्तय २५:३१-४६][प्रकटीकरण २०:१५] | ते अविश्वासात मरतात आणि आधीच दोषी ठरलेले आहेत [योहान ३:१८, ३६] | “मृत्यू आणि अधोलोक” मृतांना नेमलेल्या वेळेपर्यंत धरून ठेवतात [प्रकटीकरण २०:१३]; लूक १६ मध्ये श्रीमंत माणूस यातना भोगत आहे [लूक १६:१९-३१] | “ज्यांनी वाईट केले आहे ते न्यायाच्या पुनरुत्थानासाठी आहेत” [योहान ५:२९]; “नीतिमान आणि अनीतिमान दोघांचेही पुनरुत्थान आहे” [प्रेषितांची कृत्ये २४:१५] | “सर्व लहान-मोठे मेलेले सिंहासनासमोर उभे होते”; “पुस्तके उघडली गेली” [प्रकटीकरण २०:११-१२]; “पुस्तकांमध्ये जे लिहिले होते त्यानुसार त्यांचा न्याय केला गेला” [प्रकटीकरण २०:१२] | “मृत्यू आणि अधोलोक अग्नीच्या सरोवरात टाकण्यात आले… दुसरा मृत्यू” [प्रकटीकरण २०:१४-१५]; “सार्वकालिक शिक्षा” [मत्तय २५:४६] |
| “सर्वसाधारणपणे मृत” [योहान ५:२८-२९][प्रेषितांची कृत्ये २४:१५] | सर्वजण एकदाच मरतात [इब्री ९:२७] | मेलेले वाट पाहतात [लूक १६:१९-३१][प्रकटीकरण २०:१३] | जे कोणी कबरीत आहेत ते सर्व त्याचा आवाज ऐकून बाहेर येतील. [योहान ५:२८-२९] | मृत्यूनंतर न्याय होतो [इब्री ९:२७]; “माणसांची गुपिते” ख्रिस्ताद्वारे न्यायनिवाडा केली जातात [रोम २:१६] | “जीवनाचे पुनरुत्थान” किंवा “न्यायाचे पुनरुत्थान” [योहान ५:२९] |
| पाप करणारे देवदूत [२ पेत्र २:४][यहूदा ६] | त्यांनी पाप केले आणि त्यांना सोडले नाही [२ पेत्र २:४] | “अंधारमय काळोखाच्या साखळ्यांनी जखडलेले” / “अंधारमय काळोखाखालील सार्वकालिक साखळ्या” [२ पेत्र २:४][यहूदा ६] | “महान दिवसाच्या न्यायनिवाड्याची” वाट पाहा [यहूदा ६]. | महान दिवसाचा न्यायनिवाडा [यहूदा ६] | निंदा / न्यायनिवाडा [यहूदा ६] |
थोडक्यात सांगायचे झाल्यास, न्यायनिवाड्याविषयी बायबलची शिकवण एक संतुलित दृष्टिकोन प्रकट करते, जो विश्वासणाऱ्यांना दैनंदिन जीवनात सुज्ञपणे विवेकबुद्धी वापरण्याचे आवाहन करतो आणि त्याच वेळी अंतिम अधिकार देव व ख्रिस्ताला समर्पित करतो. ढोंगी न्यायनिवाड्याविरुद्धच्या इशाऱ्यांपासून ते विश्वासाद्वारे मिळणाऱ्या दयेच्या वचनापर्यंत, पवित्र शास्त्र कृत्ये, शब्द आणि अंतःकरणातील हेतूंवर आधारित उत्तरदायित्वावर भर देते. न्यायदिनाचा अंतिम दृष्टिकोन, ज्यामध्ये दैवी हिशेबाची पूर्वसूचना म्हणून मृतांच्या पुनरुत्थानाचा समावेश आहे, तो नीतिमानांसाठी तारणाची आशा आणि अनीतिमानांसाठी परिणामांचे गंभीर वास्तव अधोरेखित करतो, ज्याचा कळस एका नवीन सृष्टीत होतो जिथे नीतिमत्ता वास करते. हा श्रेणीबद्ध अभ्यास वाचकांना सचोटीने जगण्यास, आध्यात्मिक परिपक्वतेचा पाठपुरावा करण्यास आणि येशूवर न्यायाधीश व मध्यस्थ म्हणून विश्वास ठेवण्यास प्रोत्साहित करतो, ज्यामुळे देवाच्या न्यायी आणि प्रेमळ स्वभावाशी सुसंगत जीवन जगता येते. अधिक चिंतनासाठी, ही तत्त्वे आजच्या वैयक्तिक नीतिमत्तेला आणि सामाजिक संबंधांना कशी लागू होतात याचा विचार करा.